زبان فارسی
زبانِ رسمیِ ایران و حاملِ یکی از غنی‌ترین ادبیات‌های جهان؛ رودی که از فارسیِ باستان تا فارسیِ نوین جاری شد و هویتِ ایرانی را پاس داشت.
خواندن در بستر →در یک نگاه
- خانواده
- ایرانی (هندواروپایی)
- مراحل
- باستان، میانه، نو
- گویشوران
- حدود ۱۱۰ میلیون
- گونه‌ها
- فارسی، دری، تاجیکی
شرح
زبان فارسی (پارسی) زبانی از شاخهٔ ایرانیِ خانوادهٔ زبان‌های هندواروپایی است و یکی از زبان‌های دیرپای جهان با پیشینه‌ای سه‌مرحله‌ای: پارسی باستان (دوران هخامنشی)، پارسی میانه/پهلوی (دوران ساسانی) و پارسی نو که از سدهٔ نهم میلادی پس از اسلام و با خط عربیِ سازگارشده پدید آمد. فارسی نو با شاهنامهٔ فردوسی و آثار شاعرانی چون رودکی، حافظ، سعدی و مولوی به یکی از بزرگ‌ترین زبان‌های ادبی جهان بدل شد و قرن‌ها زبان فرهنگ و دیوان‌سالاری از آناتولی تا هند بود. امروز فارسی زبان رسمی ایران، و در گونه‌های دری و تاجیکی زبان رسمی افغانستان و تاجیکستان است و در مجموع نزدیک به صد و ده میلیون گویشور دارد. این زبان حامل اصلی هویت فرهنگی ایرانی و میراث ادبی غنی آن است.
موجودیت‌های مرتبط
در این صفحات هم آمده
منابع
- Encyclopaedia Iranica — 'Persian Language'
- Britannica — 'Persian language'
- G. Lazard, 'The Origins of Literary Persian'