منبعمحور، نه ادعامحور
هر گزاره به منبع تکیه دارد — دانشنامههای معتبر (ایرانیکا، بریتانیکا)، پژوهشِ دانشگاهی، و اسنادِ اولیه. اگر سندی نباشد، گزارهای هم نیست.
بیدار یک گزارشگرِ بیطرف است، نه یک مبلّغ. مأموریتمان ساده است: حقیقت، با سند — در برابرِ فراموشی.
هر گزاره به منبع تکیه دارد — دانشنامههای معتبر (ایرانیکا، بریتانیکا)، پژوهشِ دانشگاهی، و اسنادِ اولیه. اگر سندی نباشد، گزارهای هم نیست.
هر ادعا یکی از سه برچسب را میگیرد تا خواننده بداند با چه چیزی روبهروست: 🟢 واقعیتِ مستند، 🟡 موردِ مناقشه، 🔴 ادعای اثباتنشده.
در موضوعاتِ حساس (کلام، قومیت، سیاست) دیدگاهها را کنارِ هم میگذاریم و داوری را به خواننده میسپاریم — بهویژه در دین، هر دو روایتِ سنی و شیعه.
بسیاری از مدخلها جعبهٔ «باور عمومی در برابر واقعیتِ مستند» دارند: نه برای تخریبِ باور، بلکه برای جداکردنِ هستهٔ مستند از پیرایه و اغراق.
رویدادهای پرشتاب (۲۰۲۴–۲۰۲۶) تا تأییدِ دستکم دو منبعِ مستقل موقتیاند؛ آمار بهصورتِ «بازهٔ دارای منبع» میآید، نه عددِ قطعی. دو جنگِ مجزا هرگز خلط نمیشوند.
اگر محتوای سنددارِ کافی برای موضوعی نباشد، آن بخش صادقانه «در حالِ آمادهسازی» علامت میخورد — بهجای پُرکردنِ خلأ با حدس. تصاویرِ بازسازیِ هنری نیز صریحاً برچسب میخورند.
هر مدخل را با منبعش بسنجید. اگر جایی خطایی دیدید یا منبعی بهتر میشناسید، بخشی از کارِ ماست که اصلاح کنیم.