احمد شاملو
شاعر، نویسنده و روزنامهنگار؛ چهرهٔ سرشناسِ «شعرِ سپید» (شعرِ آزادِ بیوزن) در ادبِ معاصرِ فارسی (۱۹۲۵–۲۰۰۰).
خواندن در بستر →در یک نگاه
- زمینه
- شعر، ترجمه و روزنامهنگاری
- قالب
- شعرِ سپید (آزادِ بیوزن)
- اثر کلیدی
- دفترِ «هوای تازه»
- اثر پژوهشی
- کتاب کوچه (دانشنامهٔ فرهنگ عامه)
زندگینامه
احمد شاملو (۱۹۲۵–۲۰۰۰)، با تخلصِ «الف. بامداد»، یکی از تأثیرگذارترین شاعران معاصر ایران بود که شعرِ آزادِ بیوزن—معروف به «شعر سپید» یا «شعر شاملویی»—را به اوج رساند. او که از راهِ نیما آغاز کرد، وزنِ عروضی را یکسره کنار گذاشت و آهنگِ کلام را بر زبانی فاخر و کهنگرا، آمیخته با تصاویری حماسی و عاشقانه و اجتماعی، استوار کرد؛ دفترهایی چون «هوای تازه»، «آیدا در آینه» و «ققنوس در باران» از برجستهترین آثار اوست. او همچنین مترجم، روزنامهنگار و گردآورندهٔ «کتاب کوچه»، دانشنامهٔ بزرگِ فرهنگِ عامه و زبانِ کوچهوبازارِ مردم ایران، بود. نکتهٔ مورد مناقشه، دیدگاههای جنجالیِ او دربارهٔ برخی نمادهای فرهنگی است—از جمله ارزیابیِ انتقادیِ او از «شاهنامه» و شخصیتِ فردوسی در یک سخنرانی—که واکنشهای تندی برانگیخت و هنوز محل بحث است.
موجودیتهای مرتبط
منابع
- Encyclopaedia Iranica, "Šāmlu, Aḥmad"
- Ahmad Karimi-Hakkak, Recasting Persian Poetry (1995)
- Encyclopaedia Britannica, "Ahmad Shamlou"