دیوان حافظ
دفترِ غزلهای حافظ؛ از محبوبترین یادگارهای ادبِ فارسی که در بسیاری از خانههای ایرانی برای فال و الهام گشوده میشود.
خواندن در بستر →در یک نگاه
- شاعر
- حافظ شیرازی (سدهٔ ۱۴ م)
- تعداد غزلها
- نزدیک ۵۰۰
- قالب اصلی
- غزل
- سنت مردمی
- فال حافظ
شرح
دیوان حافظ مجموعهٔ سرودههای خواجه شمسالدین محمد حافظ شیرازی، شاعر بزرگ سدهٔ هشتم هجری (چهاردهم میلادی)، است که بیشتر زندگی خود را در شیراز گذراند. این دیوان دربردارندهٔ نزدیک به پانصد غزل (در ویرایشهای گوناگون میان حدود ۴۸۰ تا ۵۰۰ غزل) و قطعات دیگر است و حافظ را به سرآمد بیچونوچرای غزل فارسی بدل کرده است. شعر حافظ به ایجاز، موسیقی کلام و چندلایگی معنایی شهره است؛ هر بیت میتواند همزمان عشق زمینی، عشق الهی، تجربهٔ عرفانی و طعنهٔ اجتماعی به ریا و زهدفروشی را در خود داشته باشد. دیوان او چنان در فرهنگ ایرانی ریشه دوانده که سنت «فال حافظ»، یعنی تفأل با گشودن تصادفی دیوان، بخشی از زندگی روزمره و آیینهایی چون نوروز و شب یلداست. حافظ ششصد سال پس از مرگش همچنان محبوبترین شاعر ایرانیان است.
موجودیتهای مرتبط
منابع
- Encyclopaedia Iranica — 'Hafez'
- Britannica — 'Hafez'
- Divan-e Hafez (Qazvini & Ghani edition)