شاهنامه

شرح

شاهنامه («کتاب شاهان») حماسهٔ ملی ایران و یکی از بلندترین منظومه‌های حماسیِ سرودهٔ یک شاعر در جهان است که حکیم ابوالقاسم فردوسی توسی آن را در حدود سی سال سرود و در سال ۱۰۱۰ میلادی به پایان رساند. این اثر با نزدیک به پنجاه هزار بیت، تاریخ اساطیری، پهلوانی و تا اندازه‌ای تاریخیِ ایران را از آفرینش جهان تا فروپاشی ساسانیان و فتح اسلامی روایت می‌کند. شاهنامه آکنده از داستان‌های جاودان پادشاهان و پهلوانانی چون جمشید، فریدون، ضحاک، رستم و سهراب، و سیاوش است و درون‌مایه‌های آن نبرد نیکی و بدی، عدل، خرد و سرنوشت است. فردوسی با سرودن این اثر به زبان فارسی نقشی بی‌مانند در پاسداشت زبان و هویت ایرانی پس از اسلام ایفا کرد و شاهنامه همچنان ستون ادب و حافظهٔ فرهنگی ایران است.

موجودیت‌های مرتبط

در این صفحات هم آمده

منابع

• Encyclopaedia Iranica — 'Šāh-nāma'
• Britannica — 'Shahnameh'
• Library of Congress — 'The Epic of Shahnameh'