فروغ فرخزاد
شاعرِ نوگرا و فیلمسازِ ایرانی؛ یکی از رساترین و تأثیرگذارترین صداهای زنانه در شعرِ معاصرِ فارسی (۱۹۳۴–۱۹۶۷).
خواندن در بستر →در یک نگاه
- زمینه
- شعرِ نو و فیلمسازی
- اثر کلیدی
- دفترِ شعر «تولدی دیگر» (۱۹۶۴)
- فیلم
- مستندِ «خانه سیاه است» (۱۹۶۲)
- درگذشت
- ۱۹۶۷، سانحهٔ رانندگی در ۳۲ سالگی
زندگینامه
فروغ فرخزاد (۱۹۳۴–۱۹۶۷) شاعر و فیلمسازی بود که با صراحت و جسارتِ زنانه در بیانِ احساس، تن و خواستِ فردی، جایگاهی یگانه در شعر معاصر فارسی یافت. مجموعههای نخستینِ او چون «اسیر»، «دیوار» و «عصیان» در جامعهای سنتی جنجالبرانگیز بودند، اما با «تولدی دیگر» (۱۹۶۴) و دفتر پسامرگِ «ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد» به پختگی و زبانی نوآورانه و ژرف رسید. او در سینما نیز با مستندِ کوتاهِ «خانه سیاه است» (۱۹۶۲) دربارهٔ آسایشگاهِ جذامیان اثری ماندگار و ستوده آفرید. فروغ در زمستانِ ۱۹۶۷ در سیودوسالگی در سانحهٔ رانندگی در تهران درگذشت. نکتهٔ درخور توجه آن است که شخصیت و شعرِ او همواره میدانِ کشمکشِ تفسیرها بوده است: برخی او را پیش از همه نمادِ رهاییِ زن و شکستنِ تابوها میخوانند، و برخی تأکید میکنند که این برچسب میتواند ارزشِ صرفاً ادبی و زیباییشناختیِ کارِ او را زیر سایه ببرد.
نقلقولها و روایتها
«تنها صداست که میماند.»
موجودیتهای مرتبط
منابع
- Encyclopaedia Iranica, "Farroḵzād, Forūḡ-Zamān"
- Michael Hillmann, A Lonely Woman: Forugh Farrokhzad and Her Poetry (1987)
- Encyclopaedia Britannica, "Forugh Farrokhzad"