مفهوم
مفهوم
تشیع
Shi'ism
شاخهای از اسلام که رهبریِ امت را حقِ علی و امامانِ نسلِ او میداند؛ گونهٔ دوازدهامامیِ آن از دورانِ صفوی دینِ رسمیِ ایران است.
خواندن در بستر →در یک نگاه
- امام نخست
- علی بن ابیطالب
- شاخهٔ اصلی
- دوازدهامامی (اثناعشری)
- سهم از مسلمانان
- حدود ۱۰–۱۵٪
- دین رسمی ایران از
- دوران صفوی (سدهٔ ۱۰ هـ/۱۶ م)
شرح
تشیع شاخهٔ دوم بزرگ اسلام پس از تسنن است و گرد این باور شکل گرفته که رهبری امت اسلامی (امامت) پس از پیامبر اسلام حقِ علی بن ابیطالب، پسرعمو و دامادِ او، و سپس فرزندان اوست. بزرگترین شاخهٔ آن، شیعهٔ دوازدهامامی (اثناعشری)، به دوازده امام معصوم باور دارد که دوازدهمین آنان، امام مهدی، در غیبت به سر میبرد و در آخرالزمان ظهور خواهد کرد. تشیع از سدهٔ دهم میلادی با صفویان به دین رسمی ایران بدل شد و امروز ایران بزرگترین کشور شیعهنشین جهان است؛ شیعیان حدود ده تا پانزده درصد مسلمانان جهان را تشکیل میدهند. آیینهایی چون عزاداری عاشورا برای امام حسین در کربلا، مرجعیت و اجتهاد از ویژگیهای برجستهٔ آن است.
موجودیتهای مرتبط
در این صفحات هم آمده
منابع
- Encyclopaedia Iranica — 'Shiʿite Islam'
- Britannica — 'Shiʿi'
- Pew Research Center — 'Mapping the Global Muslim Population'