بیدار
مفهوم
مفهوم

تشیع

Shi'ism

شاخه‌ای از اسلام که رهبریِ امت را حقِ علی و امامانِ نسلِ او می‌داند؛ گونهٔ دوازده‌امامیِ آن از دورانِ صفوی دینِ رسمیِ ایران است.

خواندن در بستر →

در یک نگاه

امام نخست
علی بن ابی‌طالب
شاخهٔ اصلی
دوازده‌امامی (اثناعشری)
سهم از مسلمانان
حدود ۱۰–۱۵٪
دین رسمی ایران از
دوران صفوی (سدهٔ ۱۰ هـ/۱۶ م)

شرح

تشیع شاخهٔ دوم بزرگ اسلام پس از تسنن است و گرد این باور شکل گرفته که رهبری امت اسلامی (امامت) پس از پیامبر اسلام حقِ علی بن ابی‌طالب، پسرعمو و دامادِ او، و سپس فرزندان اوست. بزرگ‌ترین شاخهٔ آن، شیعهٔ دوازده‌امامی (اثناعشری)، به دوازده امام معصوم باور دارد که دوازدهمین آنان، امام مهدی، در غیبت به سر می‌برد و در آخرالزمان ظهور خواهد کرد. تشیع از سدهٔ دهم میلادی با صفویان به دین رسمی ایران بدل شد و امروز ایران بزرگ‌ترین کشور شیعه‌نشین جهان است؛ شیعیان حدود ده تا پانزده درصد مسلمانان جهان را تشکیل می‌دهند. آیین‌هایی چون عزاداری عاشورا برای امام حسین در کربلا، مرجعیت و اجتهاد از ویژگی‌های برجستهٔ آن است.

منابع

  • Encyclopaedia Iranica — 'Shiʿite Islam'
  • Britannica — 'Shiʿi'
  • Pew Research Center — 'Mapping the Global Muslim Population'