بیدار
مفهوم
مفهوم

تشیع

Shi'ism

شاخه‌ای از اسلام که رهبریِ امت را حقِ علی و امامانِ نسلِ او می‌داند؛ گونهٔ دوازده‌امامیِ آن از دورانِ صفوی دینِ رسمیِ ایران است.

خواندن در بستر

در یک نگاه

امام نخست
علی بن ابی‌طالب
شاخهٔ اصلی
دوازده‌امامی (اثناعشری)
سهم از مسلمانان
حدود ۱۰–۱۵٪
دین رسمی ایران از
دوران صفوی (سدهٔ ۱۰ هـ/۱۶ م)

شرح

تشیع شاخهٔ دوم بزرگ اسلام پس از تسنن است و گرد این باور شکل گرفته که رهبری امت اسلامی (امامت) پس از پیامبر اسلام حقِ علی بن ابی‌طالب، پسرعمو و دامادِ او، و سپس فرزندان اوست. بزرگ‌ترین شاخهٔ آن، شیعهٔ دوازده‌امامی (اثناعشری)، به دوازده امام معصوم باور دارد که دوازدهمین آنان، امام مهدی، در غیبت به سر می‌برد و در آخرالزمان ظهور خواهد کرد. تشیع از سدهٔ دهم میلادی با صفویان به دین رسمی ایران بدل شد و امروز ایران بزرگ‌ترین کشور شیعه‌نشین جهان است؛ شیعیان حدود ده تا پانزده درصد مسلمانان جهان را تشکیل می‌دهند. آیین‌هایی چون عزاداری عاشورا برای امام حسین در کربلا، مرجعیت و اجتهاد از ویژگی‌های برجستهٔ آن است.

منابع

  • Encyclopaedia Iranica — 'Shiʿite Islam'
  • Britannica — 'Shiʿi'
  • Pew Research Center — 'Mapping the Global Muslim Population'