واقعهٔ کربلا

شرح

واقعه کربلا در ۱۰ محرم سال ۶۱ هجری (۱۰ اکتبر ۶۸۰ میلادی) در دشت کربلا در عراق کنونی رخ داد و یکی از کانونی‌ترین رویدادهای تاریخ تشیع است. حسین بن علی، نوه پیامبر اسلام و امام سوم شیعیان، از بیعت با یزید بن معاویه، خلیفه اموی که حکومتش را ناعادلانه و نامشروع می‌دانست، سر باز زد. حسین به همراه خاندان و یاران اندکش—حدود ۷۲ تن—به سوی کوفه حرکت کرد، اما در کربلا به دست سپاه بزرگ اموی محاصره شد و آب بر او بسته شد. در روز عاشورا، پس از نبردی نابرابر، حسین و تقریباً همه یارانش کشته شدند و زنان و کودکان خاندان او به اسارت رفتند. این رویداد به نماد جاودانه ایستادگی در برابر ظلم و فداکاری در راه عدالت بدل شد و سوگواری عاشورا و تاسوعا تا امروز محور هویت دینی و عاطفی شیعیان است. کربلا تأثیری ژرف بر فرهنگ، ادبیات و آیین‌های ایران و جهان تشیع نهاده است.

موجودیت‌های مرتبط

منابع

• Encyclopædia Iranica, "Karbala" and "Hosayn b. Ali"
• Mahmoud Ayoub, Redemptive Suffering in Islam
• Encyclopaedia of Islam (Brill), "Karbala"