مرجعیت و تقلید

شرح

مرجع تقلید عالی‌ترین مقام در سلسله‌مراتب روحانیت شیعهٔ دوازده‌امامی است؛ مجتهدی برجسته که شیعیان عادی (مقلدان) در احکام فقهی از فتواهای او پیروی می‌کنند. این نهاد، که از سدهٔ نوزدهم میلادی شکل نهادینهٔ امروزی خود را یافت، بر اصل تقلید استوار است: کسانی که خود توان استنباط احکام (اجتهاد) را ندارند، باید از داناترین فقیه زنده پیروی کنند. هر مرجع رساله‌ای عملیه منتشر می‌کند و شبکه‌ای از وکلا، مدارس و وجوه شرعی (چون خمس) را اداره می‌نماید که به او استقلال مالی و نفوذ اجتماعی می‌بخشد. مراجع برجسته‌ای چون آیت‌الله بروجردی، خمینی و سیستانی نقش‌های سیاسی و دینی پراهمیتی ایفا کرده‌اند. مراکز اصلی مرجعیت در قم (ایران) و نجف (عراق) قرار دارند.

موجودیت‌های مرتبط

در این صفحات هم آمده

منابع

• Encyclopaedia Iranica — 'Marjaʿ-e Taqlīd'
• Britannica — 'Marjaʿ al-taqlīd'
• L. Walbridge (ed.), 'The Most Learned of the Shiʿa'