غدیر خم
در بازگشت از واپسین حج، در سال ۶۳۲ م، بنا بر باور شیعه پیامبر دستِ علی را برافراشت و او را جانشین خود خواند؛ سنگبنای اعتقادِ شیعی به امامت.
خواندن در بستر →در یک نگاه
- تاریخ
- ۱۸ ذیالحجه ۱۰ ه.ق (مارس ۶۳۲ م)
- محل
- غدیر خم، میان مکه و مدینه
- محور
- علی بن ابیطالب
- نکته مورد اختلاف
- معنای «مولا»: رهبری (شیعه) یا دوستی (سنی)
شرح
واقعه غدیر خم به خطبهای اشاره دارد که پیامبر اسلام، محمد، در ۱۸ ذیالحجه سال ۱۰ هجری (مارس ۶۳۲ میلادی) هنگام بازگشت از حجةالوداع، در محلی به نام غدیر خم میان مکه و مدینه ایراد کرد. در این خطبه پیامبر دست علی بن ابیطالب، پسرعمو و دامادش، را گرفت و فرمود: «هر که من مولای اویم، علی نیز مولای اوست». این رویداد از نظر تاریخی در منابع اسلامی بهطور گسترده نقل شده و کمتر مورد تردید است، اما تفسیر آن میان شیعه و سنی بهشدت متفاوت است. شیعیان واژه «مولا» را به معنای «رهبر، سرپرست و صاحب اختیار» میدانند و این واقعه را نصب رسمی علی به جانشینی پیامبر و سرچشمه اصل امامت و ولایت تلقی میکنند. اهل سنت معمولاً «مولا» را به معنای «دوست و یاور» تفسیر میکنند و آن را بیانگر محبت و جایگاه ویژه علی، نه انتصاب سیاسی به خلافت، میدانند. عید غدیر از مهمترین اعیاد شیعیان است.
موجودیتهای مرتبط
منابع
- Encyclopædia Iranica / EI2, "Ghadir Khumm"
- Wilferd Madelung, The Succession to Muhammad
- Encyclopaedia of Islam (Brill), "Ghadir Khumm"