مکان
مکان
تختجمشید
Persepolis
پایتختِ آیینیِ هخامنشیان که داریوش بزرگ سنگِ نخستش را نهاد؛ نمادِ شکوهِ ایرانِ باستان که سرانجام در آتشِ اسکندر سوخت.
خواندن در بستر →در یک نگاه
- بنیانگذار
- داریوش بزرگ، حدود ۵۱۸ پ.م
- ویرانی
- به دست اسکندر، ۳۳۰ پ.م
- ثبت یونسکو
- ۱۹۷۹
- نام فارسی
- تختجمشید
شرح
تختجمشید (پارسه؛ در یونانی پرسپولیس، به معنای «شهر پارسیان») پایتخت تشریفاتی و باشکوه شاهنشاهی هخامنشی بود که بنیان آن را داریوش بزرگ در حدود ۵۱۸ پیش از میلاد نهاد و جانشینانش، بهویژه خشایارشا، آن را گسترش دادند. این مجموعهٔ کاخی بر تختگاهی عظیم نیمهطبیعی-نیمهمصنوعی در استان فارس برپا شده و دربردارندهٔ کاخ آپادانا، دروازهٔ ملل، تالار صدستون و نقشبرجستههای شکوهمندِ نمایندگان ملل تابع در آیین نوروزی است. تختجمشید در سال ۳۳۰ پیش از میلاد به دست سپاه اسکندر مقدونی گشوده و آتش زده شد. ویرانههای آن امروز نماد افتخار ملی ایرانیان است و در سال ۱۹۷۹ در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد.
موجودیتهای مرتبط
در این صفحات هم آمده
منابع
- UNESCO World Heritage Centre — 'Persepolis' (ref. 114)
- Encyclopaedia Iranica — 'Persepolis'
- Britannica — 'Persepolis'