کوروش بزرگ
بنیانگذارِ امپراتوریِ هخامنشی (حدود ۶۰۰–۵۳۰ پ.م)؛ فاتحی که بابِل را گشود، اسیرانِ یهودی را رها کرد و نامش با رواداری و فرمانرواییِ دادگرانه گره خورد.
خواندن در بستر →زندگینامه
کوروش دوم، معروف به کوروش بزرگ (حدود ۶۰۰–۵۳۰ پیش از میلاد)، بنیانگذار شاهنشاهی هخامنشی و نخستین «شاه شاهان» آن بود. او که از ناحیهٔ پارس و انشان برخاست، ابتدا دولت ماد را برانداخت (حدود ۵۵۰ پ.م) و سپس لیدیه و بابِل (۵۳۹ پ.م) را گشود و بزرگترین امپراتوری جهانِ آن روزگار را پدید آورد. او به سیاست نسبتاً مداراجویانهاش شهره است؛ از جمله اجازهٔ بازگشت یهودیان تبعیدی از بابِل که در منشور کوروش و کتاب مقدس عبری بازتاب یافته است. کوروش حدود ۵۳۰ پ.م در نبردی در مرزهای شمالشرقی امپراتوری درگذشت و پسرش کمبوجیه جانشین او شد. نکتهٔ مورد مناقشه آن است که چگونگی مرگ او نامعلوم است؛ هرودوت میگوید او در نبرد با ملکه تومیریس و ماساگتها کشته شد، اما روایتهای باستانیِ دیگر با آن ناسازگارند و این داستان نیمهافسانهای شمرده میشود.
نقلقولها و روایتها
«منم کوروش، شاه جهان، شاه بزرگ، شاه نیرومند، شاه بابِل، شاه سومر و اَکَّد، شاه چهار گوشهٔ جهان.»
«آنگاه که با آشتی به بابِل درآمدم… سپاهم در آرامش در بابل گام برمیداشت و نگذاشتم کسی مردم سومر و اکد را بترساند.»
موجودیتهای مرتبط
در این صفحات هم آمده
منابع
- Encyclopaedia Iranica, "Cyrus iii. Cyrus II the Great"
- Pierre Briant, From Cyrus to Alexander: A History of the Persian Empire (2002)
- Encyclopaedia Britannica, "Cyrus the Great"