منشور کوروش
لوحی گِلی از پیِ گشودنِ بابِل به دستِ کوروش بزرگ که بازگشتِ تبعیدیان و احترام به آیینها را جار میزند؛ گاه «نخستین منشور حقوق بشر» خوانده شده، تعبیری که برخی پژوهشگران زمانپریشانه میدانند.
خواندن در بستر →در یک نگاه
- زبان و خط
- اکدی (بابلی)، میخی
- تاریخ
- حدود ۵۳۹ پ.م
- کشف
- ۱۸۷۹، هرمز رسام
- محل نگهداری
- موزهٔ بریتانیا
شرح
منشور کوروش استوانهای گِلی از دوران هخامنشی است که بر آن متنی به خط میخی و زبان اکدی (بابلی) به نام کوروش بزرگ نگاشته شده است. این استوانه پس از فتح بابل به دست کوروش در سال ۵۳۹ پیش از میلاد، بهعنوان سنگبنای یادبود در پی نیایشگاه ساخته شد و در سال ۱۸۷۹ میلادی توسط هرمز رسام در ویرانههای بابل (عراق کنونی) کشف گردید و اکنون در موزهٔ بریتانیا نگهداری میشود. متن آن کوروش را در برابر نَبونَئید، شاه پیشین بابل، میستاید و از بازگرداندن مردمان تبعیدی و آزادی پرستش خدایانشان سخن میگوید. اگرچه برخی آن را «نخستین منشور حقوق بشر» نامیدهاند، بسیاری از پژوهشگران این تعبیر را زمانپریشانه میدانند و آن را در سنت رایج اعلامیههای شاهان بینالنهرین جای میدهند. منشور کوروش به نمادی نیرومند از میراث ایران باستان بدل شده است.
موجودیتهای مرتبط
منابع
- British Museum — 'The Cyrus Cylinder'
- Encyclopaedia Iranica — 'Cyrus Cylinder'
- I. Finkel (ed.), 'The Cyrus Cylinder'