مادها
قبایلِ ایرانیزبانِ شمالغربِ ایران که دست در دستِ هم نخستین دولتِ بزرگِ ایرانی را برآوردند و در سدهٔ هفتم–ششم پیش از میلاد امپراتوریِ سترگِ آشور را به خاک نشاندند.
خواندن در بستر →در یک نگاه
- دوره
- حدود ۶۷۸–۵۵۰ پیش از میلاد
- پایتخت
- هگمتانه (همدان)
- دستاورد کلیدی
- سرنگونی آشور (۶۱۲ پ.م)
- پایان
- شکست آستیاگ از کوروش
شرح
مادها قومی ایرانیتبار (هندواروپایی) بودند که از هزاره دوم پیش از میلاد به فلات ایران کوچیدند و در شمالغرب ایران، در سرزمینی به مرکزیت هگمتانه (همدان کنونی)، سکنی گزیدند. بنا بر روایت هرودوت، دیاکو نخستین پادشاه و بنیانگذار اتحاد قبایل ماد بود، اما این روایت با تردیدهای تاریخی همراه است. مادها زیر فشار آشور و سکاها وحدت یافتند و در زمان کیاکسار (هووخشتره) با اتحاد با بابل، در ۶۱۲ پیش از میلاد نینوا، پایتخت آشور، را سرنگون کردند و امپراتوری ماد را به یکی از قدرتهای بزرگ منطقه بدل ساختند. در ۵۵۰ پیش از میلاد آخرین شاه ماد، آستیاگ، به دست کوروش دوم هخامنشی (که از سوی مادر نوه او بود) شکست خورد و سلسله ماد به پایان رسید. مادها نخستین دولت بزرگ ایرانی را پدید آوردند و میراث دیوانی و نظامی آنان زمینهساز شاهنشاهی هخامنشی شد.
موجودیتهای مرتبط
منابع
- Encyclopædia Iranica, "Media"
- Herodotus, Histories, Book I
- I. M. Diakonoff, in The Cambridge History of Iran, Vol. 2