استان‌هابیدار
KHUZESTAN

خوزستان

بیشترِ عیلامِ باستان با پایتختِ شوش — یکی از کهن‌ترین مناطقِ خاورِ نزدیک — و قلبِ صنعتِ نفتِ ایران از ۱۹۰۸.

زبان

فارسی (شمال: دزفول، شوشتر، شوش)، عربی (جنوب/جنوب‌غرب)، بختیاری/لری.

مردم

موزائیکی از عرب‌ها (عمدتاً شیعه)، پارسیان، بختیاری/لرها، قشقایی، کردها، مندائیان. ارقام تخمینی.

اهمیتِ فرهنگی

  • شوش و چغازنبیل (یونسکو)
  • زادگاهِ صنعتِ نفتِ ایران
  • ترکیبِ قومیِ متنوع

خط‌زمانِ استان

  1. ~۴۴۰۰ پ.مBelegte Tatsache

    شوش، یکی از کهن‌ترین شهرهای جهان؛ زیگوراتِ چغازنبیل (ثبتِ یونسکو). زیرِ هخامنشیان شوش یکی از سه پایتختِ امپراتوری شد.

  2. قرنِ ۱۷–۱۹۲۵ مBelegte Tatsache

    نیمهٔ جنوبیِ استان «عربستان» خوانده می‌شد (بازتابِ جمعیتِ عرب)؛ در ۱۹۲۵ کلِ استان به «خوزستان» بازگشت.

  3. ۱۹۲۴–۱۹۲۵ مBelegte Tatsache

    امارتِ نیمه‌خودمختارِ شیخ خزعل با مرکزِ محمره (خرمشهر)؛ شورشِ خزعل در ۱۹۲۴ سرکوب و امارت در ۱۹۲۵ منحل شد.

  4. ۲۶ مه ۱۹۰۸Belegte Tatsache

    نخستین نفتِ تجاریِ خاورمیانه در مسجدسلیمان؛ پالایشگاهِ آبادان از بزرگ‌ترین‌های جهان. ملی‌شدنِ ۱۹۵۱ حولِ همین صنعت بود.

یادداشتِ بی‌طرفی

تنش‌های جدایی‌طلبانهٔ پساانقلاب (۱۹۷۹، ۲۰۰۵، ۲۰۱۸) واقعی‌اند؛ بیشترِ فعالانِ عرب خواهانِ خودمختاری/اصلاح در چارچوبِ ایران‌اند، نه جدایی. سرکوب‌ها را نهادهای حقوقِ بشر مستند کرده‌اند. بی‌طرف ارائه شده.