FARS
فارس
قلبِ پارس — خانهٔ مردمِ پارس و منشأ واژهٔ «پرشیا/پارسی»؛ زادگاهِ هخامنشیان و ساسانیان و شهرِ سعدی و حافظ.
زبان
پارسیِ باستان (زبانِ سلطنتیِ هخامنشی، نیای فارسیِ نو)؛ امروز فارسی، با قشقاییِ ترک، لرها و عربها.
مردم
پارسیانِ بومی، قشقایی (ترک)، لرها و عربها.
اهمیتِ فرهنگی
- • منشأ نامِ «پرشیا» و «فارسی»
- • تختجمشید، پاسارگاد، نقشِ رستم
- • شیراز، شهرِ شعر
خطزمانِ استان
- ~۱۰۰۰ پ.مBelegte Tatsache
پارسیان در پارس/پارسا/پرسیس حاضر بودند — هستهٔ نمادینِ هویتِ ایرانی.
- قرنِ ۶ پ.مBelegte Tatsache
پاسارگاد پایتخت و آرامگاهِ کوروش؛ داریوشِ اول تختجمشید (Pārsa) را ساخت. اسکندر در ۳۳۰ پ.م آن را سوزاند. هر دو ثبتِ یونسکو.
- ۲۲۴ مBelegte Tatsache
ساسانیان از استخرِ فارس (مرکزِ زرتشتی) برخاستند؛ اردشیرِ اول اشکانیان را سرنگون کرد.
- ۱۷۵۱–۱۷۹۴ مBelegte Tatsache
شیراز پایتختِ زند (کریمخان)؛ شهرِ سعدی و حافظ و مرکزِ فرهنگیِ ایران.
- Encyclopaedia Iranica, "Fars"; "Persepolis"; "Pasargadae"