جنگ ایران و عراق
هشت سالِ خونین (۱۹۸۰–۱۹۸۸ م) که با یورشِ عراقِ صدام به ایران آغاز شد و با صدها هزار کشته، بیآنکه یک وجب مرز جابهجا شود، به پایان رسید.
خواندن در بستر →در یک نگاه
- دوره
- سپتامبر ۱۹۸۰ – اوت ۱۹۸۸
- آغازگر
- حمله عراق (صدام حسین)
- پایان
- پذیرش قطعنامه ۵۹۸ و آتشبس
- پیامد
- بدون تغییر مرز؛ حدود یک میلیون تلفات
شرح
جنگ ایران و عراق (۱۹۸۰–۱۹۸۸) که در ایران «دفاع مقدس» خوانده میشود، طولانیترین جنگ متعارف سده بیستم و یکی از خونینترین جنگهای خاورمیانه بود. در ۲۲ سپتامبر ۱۹۸۰، صدام حسین، رئیسجمهور عراق، با هدف بهرهبرداری از آشفتگی پس از انقلاب ایران، کنترل اروندرود (شطالعرب) و مهار گسترش انقلاب اسلامی، به ایران حمله کرد. پس از پیشروی اولیه عراق و اشغال بخشی از خوزستان، ایران در ۱۹۸۲ مناطق اشغالی از جمله خرمشهر را بازپس گرفت، اما جنگ به نبردی فرسایشی و طولانی بدل شد. این جنگ شاهد کاربرد گسترده سلاحهای شیمیایی از سوی عراق، حملات موشکی به شهرها («جنگ شهرها») و عملیاتهای پرتلفات بود؛ بسیاری از قدرتهای جهانی به دلایل گوناگون از عراق حمایت کردند. سرانجام پس از حدود یک میلیون کشته و زخمی و ویرانی گسترده، ایران در ۱۹۸۸ قطعنامه ۵۹۸ شورای امنیت را پذیرفت و آتشبس برقرار شد، بیآنکه مرزها تغییر کند. این جنگ اثری عمیق و ماندگار بر هویت ملی، اقتصاد و سیاست هر دو کشور نهاد.
موجودیتهای مرتبط
در این صفحات هم آمده
منابع
- Encyclopædia Iranica, "Iraq vii. Iran-Iraq War"
- Pierre Razoux, The Iran-Iraq War (Harvard University Press)
- Efraim Karsh, The Iran-Iraq War 1980–1988