بیدار
سلسله
سلسله

سلوکیان

Seleucid Empire

دولتی یونانی‌مآب که از دلِ مرگِ اسکندر مقدونی سر برآورد و بر بخشِ بزرگی از ایران و خاورِ نزدیک فرمان راند (حدود ۳۱۲–۶۳ پ.م) و فرهنگِ هلنیستی را در سراسرِ منطقه پراکند.

خواندن در بستر

در یک نگاه

دوره
۳۱۲–۶۳ پیش از میلاد
بنیان‌گذار
سلوکوس یکم نیکاتور
پایتخت‌ها
سلوکیه، انطاکیه
ویژگی
دولت هلنیستی (یونانی‌مآب)

شرح

شاهنشاهی سلوکی دولتی یونانی‌مآب (هلنیستی) بود که پس از مرگ اسکندر مقدونی در ۳۲۳ پیش از میلاد و تقسیم امپراتوری او میان سردارانش (دیادوخوی) پدید آمد. سلوکوس یکم نیکاتور، یکی از این سرداران، بخش‌های آسیایی امپراتوری از جمله ایران، بین‌النهرین و سوریه را در دست گرفت و در ۳۱۲ پیش از میلاد سلسله را بنیان نهاد. سلوکیان شهرهای یونانی‌نشین فراوانی چون سلوکیه و انطاکیه ساختند و فرهنگ هلنیستی را با سنت‌های شرقی درآمیختند، اما اداره قلمروی چنین پهناور دشوار بود. ایالت‌های شرقی به‌تدریج از دست رفت؛ باکتریا مستقل شد و پارت‌ها در میانه سده سوم پیش از میلاد فلات ایران را از چنگ آنان درآوردند. دولت سلوکی که به سوریه محدود شده بود، سرانجام در ۶۳ پیش از میلاد به دست رومیان برافتاد.

منابع

  • Encyclopædia Iranica, "Seleucids"
  • John D. Grainger, The Seleukid Empire of Antiochus III
  • The Cambridge History of Iran, Vol. 3