مکان
مکان
اصفهان
Isfahan
شهرِ بزرگِ مرکزِ ایران که شاهعباس پایتختِ صفویاش کرد؛ با میدانِ نقشجهان و مسجدهایش شاهکارِ معماریِ ایرانی است — چندان که «نصفِ جهان» خوانده شد.
خواندن در بستر →در یک نگاه
- پایتخت صفوی از
- حدود ۱۵۹۸ م (شاه عباس)
- یادمان شاخص
- میدان نقشجهان
- ثبت یونسکو
- ۱۹۷۹ (میدان نقشجهان)
شرح
اصفهان یکی از تاریخیترین و زیباترین شهرهای ایران و در مرکز فلات است که پیشینهای کهن دارد، اما اوج شکوه آن به دوران صفوی بازمیگردد؛ زمانی که شاه عباس بزرگ در حدود سال ۱۵۹۸ آن را پایتخت ایران کرد. در این دوران اصفهان با میدان نقشجهان، مسجد شاه (امام)، مسجد شیخ لطفالله، کاخ عالیقاپو و پلهای کمنظیری چون سیوسهپل به یکی از باشکوهترین شهرهای جهان بدل شد، چندان که گفته میشد «اصفهان نصف جهان». این شهر مرکز هنر، معماری اسلامی-ایرانی، فرش، کاشیکاری و بازرگانی بود. میدان نقشجهان در سال ۱۹۷۹ در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد و اصفهان همچنان از مهمترین قطبهای فرهنگی و گردشگری ایران است.
موجودیتهای مرتبط
منابع
- UNESCO World Heritage Centre — 'Meidan Emam, Esfahan' (ref. 115)
- Encyclopaedia Iranica — 'Isfahan'
- Britannica — 'Eṣfahān'