زرتشتیگری
آیینِ کهنِ ایرانی برآمده از پیامِ زرتشت؛ ستایشِ اهورامزدا و نبردِ کیهانیِ نیکی و بدی. دینِ رسمیِ ایران پیش از اسلام.
خواندن در بستر →در یک نگاه
- بنیانگذار
- زرتشت (زَرَثوشترَ)
- خدای محوری
- اهورامزدا
- کتاب مقدس
- اوستا
- اصل اخلاقی
- اندیشهٔ نیک، گفتار نیک، کردار نیک
شرح
زرتشتیگری یکی از کهنترین ادیان توحیدی جهان است که بر بنیاد آموزههای پیامبر ایرانی، زرتشت (زَرَثوشترَ)، احتمالاً میان هزارهٔ دوم تا اوایل هزارهٔ نخست پیش از میلاد شکل گرفت. این آیین خدای یکتای دانا، اهورامزدا، را در کانون باور خود مینهد و جهان را میدان نبردی کیهانی میان نیکی (اَشَه) و دروغ/پلیدی (دروج، اهریمن) میداند. سهگانهٔ اخلاقی «اندیشهٔ نیک، گفتار نیک، کردار نیک» (هومَت، هوخت، هوَرشت) بنیاد رفتار دینی است و آتش به عنوان نماد پاکی و فروغ اهورایی گرامی داشته میشود. زرتشتیگری دین رسمی سه شاهنشاهی هخامنشی، اشکانی و ساسانی بود و پس از فتح اسلامی ایران رو به کاهش نهاد. امروزه پیروان آن، شامل پارسیان هند و زرتشتیان ایران، اقلیتی کوچک اما کهن را تشکیل میدهند.
موجودیتهای مرتبط
در این صفحات هم آمده
منابع
- Encyclopaedia Iranica — 'Zoroastrianism'
- Britannica — 'Zoroastrianism'
- M. Boyce, 'Zoroastrians: Their Religious Beliefs and Practices'