نبرد چالدران
در ۲۳ اوت ۱۵۱۴ م، توپخانهٔ سلطان سلیم عثمانی حرفِ آخر را زد؛ شاه اسماعیل صفوی شکست خورد و مرزِ دیرپای عثمانی–صفوی همان‌جا رقم خورد.
خواندن در بستر →در یک نگاه
- تاریخ
- ۲۳ اوت ۱۵۱۴ میلادی
- محل
- دشت چالدران، شمال‌غرب ایران
- طرفین
- سلیم یکم عثمانی در برابر شاه اسماعیل صفوی
- عامل تعیین‌کننده
- برتری توپخانه و تفنگ عثمانی
شرح
نبرد چالدران در ۲۳ اوت ۱۵۱۴ میلادی میان امپراتوری عثمانی به فرماندهی سلطان سلیم یکم و دولت نوپای صفوی به رهبری شاه اسماعیل یکم، در دشت چالدران در شمال‌غرب ایران (آذربایجان کنونی) رخ داد. ریشه این رویارویی، رقابت دینی و سیاسی میان عثمانیان سنی و صفویان شیعه و نگرانی سلیم از گسترش نفوذ صفوی در آناتولی بود. عامل تعیین‌کننده نبرد، برتری چشمگیر عثمانیان در توپخانه و تفنگ‌داران ینی‌چری بود، در حالی که سپاه قزلباش صفوی عمدتاً بر سواره‌نظام سنتی و دلاوری فردی تکیه داشت و فاقد توپخانه بود. صفویان شکست سختی خوردند و عثمانیان حتی برای مدت کوتاهی پایتخت تبریز را گرفتند. این شکست افسانه شکست‌ناپذیری شاه اسماعیل را درهم شکست و به گسترش صفویان به سوی غرب پایان داد. چالدران آغازگر بیش از دو سده کشمکش متناوب عثمانی-صفوی و عاملی در تثبیت تقریبی مرزهای ایران و عثمانی شد.
موجودیت‌های مرتبط
منابع
- Encyclopædia Iranica, "Čālderān"
- Britannica, "Battle of Chāldirān"
- Roger Savory, Iran under the Safavids