دینبیدار
SECTS · A TREE

فرقه‌ها و شاخه‌ها

نمای کلیِ سنت‌های دینیِ ایران — اسلام و شاخه‌هایش، و چند سنتِ هم‌سایه. بی‌طرف میانِ سنت‌ها؛ داوری به خواننده.

واقعیت مستندمورد مناقشهادعای اثبات‌نشده

اسلام· Islam

واقعیت مستند

دینِ ابراهیمیِ تک‌خدایی بر پایهٔ قرآن و سنتِ پیامبر؛ پس از فتحِ ایران (۶۵۱ م) سده‌ها زمان برد تا بدلِ دینِ اکثریتِ فلاتِ ایران شود (منحنیِ بولیت).

شیعه· Shia

واقعیت مستند

یکی از دو شاخهٔ اصلیِ اسلام، برخاسته از نزاعِ جانشینیِ پس از پیامبر (۶۳۲ م). شیعیان علی بن ابی‌طالب و امامانی از نسلِ او را جانشینِ برحق و مرجعِ تفسیرِ دین می‌دانند و به قرآن و احادیثی چون غدیرِ خم و ثقلین استناد می‌کنند — در برابرِ دیدگاهِ سنی که خلافتِ ابوبکر و اجماعِ صحابه را می‌پذیرد. خاستگاهِ تشیع عرب و حجازی است، نه ایرانی؛ ایران تا دورهٔ صفوی (۱۵۰۱) عمدتاً سنی بود و شیعیان ~۱۰٪ بودند. امروز اکثریتِ ایرانیان دوازده‌امامی‌اند.

حضور در ایران: اکثریتِ امروز (دوازده‌امامی)

دوازده‌امامی (اثنی‌عشری)· Twelver Shia

واقعیت مستند

دوازده امام را به‌رسمیت می‌شناسد و امامِ دوازدهم (مهدی) را در غیبت می‌داند. از ۱۵۰۱ به‌دستِ صفویان مذهبِ رسمیِ ایران شد و بزرگ‌ترین شاخهٔ تشیعِ جهان است.

حضور: اکثریت (~۸۵–۹۰٪ کل، تخمینی)

اسماعیلیه· Ismaili

واقعیت مستند

شاخه‌ای از تشیع که اسماعیل بن جعفر را امامِ هفتم می‌داند. در ایرانِ سده‌های میانه نزاریانِ الموت (به رهبریِ حسنِ صبّاح) قدرتمند بودند. امروز جوامعِ اسماعیلیِ ایران اقلیت‌اند (به‌ویژه در خراسان و کرمان).

حضور: اقلیتِ کوچک

زیدیه· Zaydi

واقعیت مستند

زید بن علی را پس از پدرش پذیرفت. تاریخی در گیلان و طبرستان حضور داشت (کرکیا میرزا علیِ زیدی پناهگاهِ شاه اسماعیلِ صفوی بود). امروز جامعهٔ زیدیِ ایرانی کوچک است؛ زیدیانِ یمن بزرگ‌ترین جامعهٔ زیدیِ جهان‌اند.

حضور: تاریخی (شمالِ ایران)

علویان (شامی)· Alawi (Levantine)

مورد مناقشه

شاخه‌ای از تشیعِ غالی با ریشه در ابنِ نُصیر؛ عمدتاً در سوریه و لبنان. در ایرانِ امروز جامعهٔ ساکنِ توجه‌برانگیزی ندارد ولی در مطالعاتِ تطبیقیِ تشیع آورده می‌شود.

حضور:

  • Britannica, "Shia"; Encyclopaedia Iranica, "Shiʿite doctrine"
  • حدیثِ غدیر و ثقلین (مسندِ احمد؛ صحیحِ مسلم، فضائلِ صحابه)

سنی· Sunni

واقعیت مستند

بزرگ‌ترین شاخهٔ اسلام در جهان؛ تا قرنِ ۱۶ شاخهٔ غالبِ ایران بود — به‌ویژه مذهبِ شافعی. امروز در میانِ کردها (سنی شافعی)، بلوچ‌ها، ترکمن‌ها و بخشی از سواحلِ خلیج فارس برجسته است.

حضور در ایران: ~۹–۱۰٪ (تخمینی)

  • Britannica, "Sunni"; Encyclopaedia Iranica, "Sunnism in Iran"

تصوف و عرفان· Sufism

واقعیت مستند

بُعدِ باطنیِ اسلام — طریقت‌های متعدد (نقشبندیه، قادریه، نعمت‌اللهیه، ذهبیه). در ایران میراثِ ادبی‌اش با مولانا، عطار، حافظ و سعدی شناخته می‌شود. در دورهٔ پساانقلابی برخی طریقت‌ها زیرِ فشار قرار گرفته‌اند.

حضور در ایران: گستردهٔ فرهنگی + پیروانِ سازمان‌یافته

  • Encyclopaedia Iranica, "Sufism in Iran"; Britannica, "Sufism"

یارسان (اهلِ حق)· Yarsan / Ahl-e Haqq

واقعیت مستند

آیینِ سرّیِ غرب و شمال‌غربِ ایران (به‌ویژه میانِ کردهای گورانی/هورامی). متونِ مقدسش (دفترها) به گورانی و کردی است. خود را در سنت‌های اسلامی-شیعیِ غالی می‌بیند؛ پژوهشگرانِ غربی آن را اغلب مستقل می‌دانند.

حضور در ایران: اقلیت در کرمانشاه، آذربایجانِ غربی، لرستان

  • Encyclopaedia Iranica, "Ahl-e Haqq"
  • Encyclopaedia Iranica, "Islam in Iran"; R. Bulliet, Conversion to Islam

زرتشتی· Zoroastrianism

واقعیت مستند

دینِ کهنِ ایرانِ پیش از اسلام — تک‌خداییِ اهورامزدا، اخلاقِ راستی/دروغ، و کیهان‌شناسیِ مبارزهٔ نور و تاریکی. پس از فتحِ اسلامی به‌تدریج اقلیت شد؛ جامعهٔ امروز عمدتاً در یزد، کرمان و تهران زندگی می‌کند.

  • Encyclopaedia Iranica, "Zoroastrianism"; Britannica

بهائی· Baháʼí

واقعیت مستند

از خاستگاهی شیعی-بابی در سدهٔ ۱۹ ایران؛ بنیان‌گذارش بهاءالله. در ایرانِ امروز بزرگ‌ترین اقلیتِ دینیِ غیرمسلمان است ولی دولتی شناخته نمی‌شود و پیروانش زیرِ محدودیتِ سنگین و مستندِ نهادهای حقوقِ بشر هستند.

  • Britannica, "Baháʼí faith"; HRW; UN Special Rapporteur reports

بیدار میانِ سنت‌ها بی‌طرف می‌ماند: هر شاخه را همان‌گونه که در منابعِ دانشگاهی‌اش گزارش شده می‌آورد و داوریِ کلامی را به خواننده وامی‌گذارد. حضور و ارقامِ جمعیت‌شناختی تخمینی‌اند.

بابی و بهائی — خاستگاه و ایرانِ معاصر

خاستگاهِ تاریخی (با چارچوبِ پژوهشیِ امانت/مک‌اوین) و وضعِ بهائیان در ایرانِ امروز — توصیفی و بی‌طرف، با انتسابِ گزارش‌های حقوقِ بشری.